آقا محرم سال 64 هنگامی که با مینی‌بوس خود در حال تردد در خیابان بوعلی بوده به خاطر تصادف موجب فوت دو نفر از همشهریان  همدانی خود می‌شود؛ اتفاقی که بعد از سی سال او را ناخواسته راهی زندان می‌کند.

در پی این تصادف که با یک سواری پیکان صورت گرفته بود «محرم –الف» به دلیل سرعت بالا موجب مصدومیت دو سرنشین خودروی یاد شده می‌شود. ماجرایی که تا بستری شدن این دو نفر در بیمارستان، محرم را همراه آن‌ها کرده بود و هزینه‌های درمانی را نیز می‌پرداخت.

اما دو سال بعد از این سانحه اولیاءدم یکی از متوفیان، دیه فرد فوت‌شده را از محرم مطالبه کرده و در عین ناباوری با طرح شکایت در دادگاه صالحه مددجوی مذکور محکوم و در ادامه به دلیل ناتوانی در پرداخت دیه زندانی می‌شود.

در زمان حادثه بیمه‌نامه‌ این راننده صرفا بابت خسارت مالی بود و بیمه شخص ثالث نبود لذا دیه نفس را شامل نمی‌شد. به همین علت محبوس بد شانس این پرونده بابت وجود دو شاکی و طول درمان، تا اخذ حکم نهایی 6 سال از این شعبه به آن شعبه می‌رود که در نهایت در سال 72 حکم نهایی را دریافت می‌کند.

با توجه به اطاله رسیدگی و افزایش دیه در این تاریخ مددجو به پرداخت دیه‌ای معادل 21 میلیون و 300 میلیون ریال در حق شکات می‌شود اما چون توانایی پرداخت چنین مبلغی را در آن سال نداشت ضمن راهی شدن چند ماهه به زندان تقاضای تقسیط دیه کرد که با پرداخت نصف دیه در همان موقع و پرداخت الباقی به صورت ماهانه موافقت می‌شود.

با قبولی اعسار، هرچند پس از مدتی از بند رهایی می‌یابد اما بابت اقساط معوقه و در شرایطی که آقا محرم تصور می‌کرده اقساط به اتمام رسیده است دوباره با یک بدهی تقریبا سنگین پایش به حبس کشیده می‌شود. جالب است از سال 72 تا بهمن 86 هم این محکوم بد شانس به پرداخت اقساط این اعسار پرداخته بود.

مددجو با این تصور اشتباه که اقساط دیه تمام شده است از پرداخت الباقی اقساط صرفنظر می‌کند و چون ده سال از زمان وقوع حادثه گذشته بوده دادگاه اعلام می‌کند که پرونده هم خمیر شده و همین موضوع مختومه شدن پرونده را در نگاه آقامحرم قوت می‌بخشد.

سال 89 برادر مددجو برای رفع توقیف سند به دادگاه مربوطه مراجعه می‌کند که دادگاه اعلام می‌کند پرداخت دیه هنوز تکمیل نشده و بخشی از محکوم‌به پرداخت نشده است، لذا مجدد در سال 89 پرونده دیگری در دادگاه تشکیل شده و مرجع رسیدگی کننده پرداختی 17 میلیون و 400 هزار ریالی را تایید و اعلام می‌کند از کل دیه متعلقه 3 میلیون و 900 هزار ریال باقیمانده است. از سال 89 تا امسال این فرد مشغول تلاش برای اثبات ادعای اشتباه خود مبنی بر این بود که خمیرکردن پرونده یعنی پایان پرداخت اقساط و همین برداشت اشتباه کار را به جایی رساند که بعد از 7 سال، بدهی حدود 400 هزار تومانی او  با احتساب نرخ دیه سال 96 به رقمی معادل یک میلیارد و 766 میلیون ریال رسیده است.

این زندانی بدهکار دیه سرپرست یک خانواده 5 نفره بوده و از دی ماه سال گذشته تا کنون همسر و فرزندان او در خانه‌ای استیجاری و با اتکا به یارانه دولتی زندگی بدون او را سپری می‌کنند.

هرچند ستاد در فرآیند رسیدگی به این پرونده مبلغ بدهی 176 میلیون تومانی این نظامی بازنشسته را به 123 میلیون تومان کاهش داده است اما بابت الباقی این فرد همچنان در حبس بسرمی‌برد.